Το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Προγράμματος. Περί Πολιτισμού Το Ανάγνωσμα, Του Παναγιώτη Νόιφελτ

 

Κανένας Υπουργός Πολιτισμού έως σήμερα δεν θέλησε και δεν κατάφερε να αποδείξει πως η τιμή της συμβολής του πολιτισμού στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν – ΑΕΠ είναι υψηλότερη του 1% (και όχι λιγότερη που αποδεικνύει και τη δυστοκία του ΥΠΠΟΑ, και όχι μόνο).

Εφόσον επί της υπουργίας σου αγαπητέ Υπουργέ, η συμβολή του πολιτισμού στο ΑΕΠ είναι τόσο πενιχρή και η απόδοσή σου τόσο φτωχή, τότε ως υπουργός είσαι αποτυχημένος και πρέπει δυστυχώς να αποχωριστείς τα αγκαζαρίσματα μερικών επιφανών και ορισμένων λαμπρών ανθρώπων και να επιστρέψεις στο σπίτι σου. Αυτό γιατί ενώ η χώρα έχει τη δυνατότητα να μπορεί να παράξει τρεις και τέσσερις φορές αυτά τα ποσοστά, δεν το κάνει λόγω κακοδιαχείρισης του συστήματος και ανικανότητας των “λειτουργών” του.

Ο βασικός φόβος ήταν, πάντα, πως αν αποδειχθεί το αντίθετο, ότι δηλαδή η συμβολή του πολιτισμού στον ΑΕΠ είναι έστω 2% για παράδειγμα, τότε θα πρέπει οι κρατούντες να εξηγήσουν στο λαό, στις ομάδες και στους πολιτιστικούς φορείς με επενδυμένο συμφέρον τα παρακάτω: Που ξοδεύονται τα χρήματα; Γιατί το ΥΠΠΟΑ δεν διανέμει χρήματα στους καλλιτέχνες; Γιατί η πολιτεία δεν επενδύει στον πολιτισμό; Γιατί σύσσωμη η πολιτεία δεν άρει τα εμπόδια που εμποδίζουν τους καλλιτέχνες να παρουσιάσουν έργο και να ευημερήσουν από αυτό, ώστε να επέλθει η πολυαναμενόμενη ανάπτυξη;

Αποδεικνύοντας τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη τον κυκεώνα αναρτημένης πληροφόρησης και μέσα από τη λαβυρινθώδη εικόνα των καναλιών των κωδικών διανομής πόρων και πληρωμών των Υπουργείων, του πίνακα διαύγειας και των προσωπικών ονείρων του κάθε υπουργού (φυσικά δεν μιλάμε για οράματα), η πολιτεία αντί να άρει τα εμπόδια και να κάνει το σωστό βήμα προς τη σωστή κατέυθυνση, καταλήγει στην αδράνεια . Οι κρατούντες θα επιλέξουν και πάλι να μην αποδείξουν τίποτε, και τότε λοιπόν θα καταχωρηθούν στην ιστορία ως αποτυχημένοι και ανίκανοι για τη θέση που κατέλαβαν.

Μήπως τελικά η αδράνεια είναι ο στόχος;

Στα παραπάνω ταιριάζει το σχόλιο: Δεν ήξερες, δεν ρώταγες, και αν ρώτησες, ποιον ρώτησες; (Εμένα πάντως, δεν με ρώτησε κανένας, αν το έκανε θα το ήξερα!)

Επειδή, όμως, μιλώ επαγγελματικά και κάθε επαγγελματίας, αν δεν προτείνει λύσεις, τότε κινείται με ασφάλεια στο κενό και δεν σέβεται τον εαυτό του, σας προτείνω και τη λύση, ώστε να την μοιραστείτε μεταξύ σας, με την προσδοκία και το όνειρο πως τελικά κάτι τέτοιο ενδέχεται να συμβάλλει στο να βγάλει από το τέλμα δημιουργούς και πολιτιστικούς φορείς.

Λύση: Στόχος θα πρέπει να είναι η συμβολή του Πολιτισμού στο ΑΕΠ να ξεπεράσει το ευρωπαϊκό μέγιστο του 3,4% και να αναπτυχθεί στο 4% με τριετές πλάνο.

Τώρα πως θα γίνει αυτό;

Εσείς, που τα ξέρετε όλα και τώρα και αυτό, θα βρείτε τον τρόπο να το κάνετε!